บทที่ 31 รำถวายมือ

มะปรางเบิ่งตากว้าง อ้าปากค้างมองแผ่นหลังกว้างของพ่อหมอหนุ่มที่กำลังเดินยกถาดเครื่องพิธีลงบันไดเรือนไทยไปอย่างหน้าตาเฉย หญิงสาวรีบลุกขึ้นก้าวเท้าตามไปดักหน้าเขาตรงชานเรือน ท่าทางหัวเสียขึ้นมาทันที

"เดี๋ยวสิอินทร์! จะให้ฉันไปรำถวายมือกลางลานหมู่บ้านเนี่ยนะ!" มะปรางชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง "ฉันไม่ใช่ช่างรำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ